۲۴ آذر ۱۳۹۶

آیت الله رمضانی در بیست و یکمین محفل دوستی بانوان در مرکز اسلامی هامبورگ آلمان:

نباید تربیت فرزند با تنبیه همراه باشد بلکه همواره باید بر اساس تشویق و عطوفت با فرزندان رفتار شود همانگونه که خداوند با بندگانش همواره با لطف و مهربانی برخورد می کند. با این روش میتوان سرنوشتی آنگونه که حق تعالی می پسندد برای آنها رقم زد.....

 بیست و یکمین محفل دوستی بانوان در مرکز اسلامی هامبورگ آلمان


بیست و یکمین محفل دوستی بانوان، در تاریخ شنبه و یکشنبه 2 لغایت 3 دسامبر 2017 با موضوع " من و سرنوشت " در شهر هامبورگ برگزار شد.

اين برنامه دو روزه علمی، دینی و فرهنگی با استقبال و حضور گرم بانوان و دختران جوان از شهرهای مختلف آلمان از جمله کاسل ، مونیخ و همچنین از کشورهای نروژ و دانمارک  برگزار گردید. این محفل با حضور بالغ بر 80 نفر از بانوان مسلمان در روز شنبه ساعت 9:30 صبح با تلاوت آیاتی از قران کریم آغاز گردید.

 

سپس برنامه با ایراد سخنرانی آیت الله دکتر رمضانی امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ پیرامون موضوع انسان و سرنوشت ادامه یافت. ایشان در بخشی از سخنان خویش از موضوع سرنوشت و جبر و اختیار به عنوان یکی از مباحث مهم در علوم اسلامی یاد کرده و افزودند: بحث سرنوشت انسان که به بحث جبر و اختیار نیز مربوط می شود از بحث های مهمی است که در چند علم از جمله علم کلام، فلسفه و نیز در حوزه عرفان به آن پرداخته می شود. در قرآن کریم و روایات انمه معصومین (ع) نیز این بحث به صورت مفصل مورد تاکید قرار گرفته است.

رئیس اتحادیه اروپایی علما و تئولوگ های شیعه در ادامه با اشاره به چند مثال از زندگی روزمره انسان و نیز آیات قرآن کریم توضیحاتی را پیرامون بحث  « جبر و اختیار» و نقش فرد در تعیین سرنوشت خویش و اینکه علم خدا به اعمال انسان، هیچ منافاتی با اختیار فرد ندارد، ارائه نموده و اظهار داشتند: خیلی از مسائل زندگی انسان ثابت می کند که انسان در زندگی خود مختار است. معمولا تعبیر «قسمت» تعبیر رایجی است که در بین برخی از اقشار جامعه استفاده می شود. مثلا می گویند قسمت فلان شخص این بود که زندگیش به این صورت باشد، یا این سفر را برود و ... تا ببینیم قسمت ما چگونه می شود. این موضوع به بحث « جبر و اختیار» مربوط می شود و اینکه آیا انسان در سرنوشت خویش و اعمال و رفتاری که انجام می دهد مختار است یا مجبور است ؟ در پاسخ باید گفت: سرنوشت انسان به دست خود انسان است و انسان به عنوان یک موجود با اراده و اختیار آفریده شده است. یکی از مسائلی که دلالت بر اختیار انسان دارد بحث تعلیم و تربیت است که در سطوح و سنین گوناگون و در جوامع مختلف از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از بدو تولد فرزند، والدین به فکر رشد جسمی و فکری فرزند هستند. بعد از آن در مدارس از دوران ابتدایی، مربیان دغدغه تربیت صحیح و مؤدب کردن کودکان را دارند. لذا معلوم می شود که تلاش والدین و مربیان برای تغییر رفتار کودکان نتیجه می دهد و اگر این تلاشها نتیجه نمی داد، امر تعلیم و تربیت امر بی خودی بود.

 

یک نمونه و مثال دیگر که دلالت بر اختیار داشتن انسان در زندگی می کند: مباحث حقوقی در جامعه بشری است که این قدر با دقت و ظرافت در جوامع مختلف مطرح می شود.  اگر کسی مجبور به انجام کاری باشد چرا باید محاکمه شود؟ پس معلوم می شود که فرد در ارتکاب جرم یا قانون شکنی مختار بوده است که باید محاکمه شود.

در قرآن کریم نیز در آیات گوناگون به اختیار و اراده انسان در ایمان به خدا اشاره می شود از جمله: سوره مبارکه کهف « فَمَن شَاءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَاءَ فَلْيَكْفُرْ» « پس هر که خواست ایمان بیاورد، و هر که خواست کافر شود. » خداوند در آیه ای دیگر در سوره مبارکه انسان می فرماید: « إِنَّ هَـٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا» « همانا این [آیات قرآن] تذکر و هشداری است؛ پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش [با تکیه بر این آیات] برگزیند،» « إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا» « ما راه را به او نشان دادیم یا سپاس گزار خواهد بود یا ناسپاس.»

برخی علم و آگاهی خداوند از سرنوشت انسان را به عنوان دلیلی بر جبر بودن زندگی انسان می دانند و مثلا می گویند خداوند می داند که این فرد مؤمن می شود یا کافر، پس همه چیز از قبل مشخص شده است. در حالیکه علم خداوند با علم انسان متفاوت است خداوند از سرنوشت انسان مطلع است ولی خداوند علم دارد که انسان با اراده و اختیار خود مسیر زندگی خود را انتخاب می کند. خداوند همه استعدادها را به انسان داده است، محبت، خشم، عاطفه، عقل و ... و انسان باید با اراده و اختیار این ظرفیت ها را به درستی مدیریت نماید.

از طرف دیگر اراده انسان نقش کلیدی در اختیار او دارد و همواره باید جهت تقویت اراده خود تلاش کند، چنانکه اگر این طور عمل نشود او را دچار یاس و ناامیدی می کند که این خود گناه بسیار بزرگی است. با توجه به سوالات فراوانی که جوانان حول محور ازدواج داشتند، ایشان خاطر نشان کردند ازدواج جزء قواعد رشد انسان است و نقش بسزائی در سرنوشت او دارد که  می تواند بدینوسیله خود و همسرش را به کمال که هدف اصلی خلقت است برساند.

آیت الله دکتر رمضانی در پایان با تاکید بر اهمیت تربیت کودکان اظهار داشتند: نباید تربیت فرزند با تنبیه همراه باشد بلکه همواره باید بر اساس تشویق و عطوفت با فرزندان رفتار شود همانگونه که خداوند با بندگانش همواره با لطف و مهربانی برخورد می کند. با این روش میتوان سرنوشتی آنگونه که حق تعالی می پسندد برای آنها رقم زد.

ادامه برنامه محفل دوستی به پرسش و پاسخ اختصاص داده شده بود که حدود دو ساعت به طول انجامید و شرکت کنندگان در فضای آزاد و صمیمی پرسشهای خود برای دریافت پاسخ از امام مرکز مطرح نمودند. شرکت کنندگان ضمن استقبال از این بخش برنامه خواهان استمرار این گونه جلسات شدند.

 

 


بعد از اقامه نماز جماعت توسط آیت الله دکتر رمضانی و صرف نهار، مسابقات مختلف از جمله  حفظ ربناهای قرآنی و آشپزی برگزار شد که به برندگان جوایزی به رسم یادبود اهدا گردید.رفتن به سالن بولینگ ، تماشای فیلم سینمایی و گفتگوی صمیمانه و تبادل نظرات پیرامون فیلم ازدیگر برنامه های این محفل دوستانه بود که با استقبال خوبی از طرف بانوان  بخصوص جوانان  روبرو شد.

بیست و یکمین محفل دوستانه بانوان مرکز اسلامی هامبورگ  با صرف نهار در رستوران و گذراندن اوقات بسیار دلپذیر و بیاد ماندنی در

روز یکشنبه سوم دسامبر به پایان رسید. 

170 مرتبه بازدید
خطبه ها

نماز جمعه/ خطیب: آیت الله دکتر رمضانی امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ / تاریخ: 13.04.2018 مطابق با 24 فروردین 97 / درسهائی از قرآن (13) « شکر 1 »

اهمیّت موضوع شکرگزاری از منظر قرآن اهمیّت موضوع شکر به حدّی است که فقط در قرآن کریم حدود 70 مرتبه مادّه «شکر»[1] به کار رفته است، و در بسیاری از این موارد شکر لازم و واجب دانسته شده، و به عنوان یک ارزش اخلاقی و انسانی مورد توجّه قرار گرفته است. البته باید توجّه داشت که مفهوم شکر به دقت و تأمّل بیشتری نیازمند است، و نمی توان آن را از مفاهیم بسیار روشن برشمرد. زیرا موارد و مصادیق شکر و انواع و اقسام آن، و ارتباط آن با خدا و انسان اقتضاء می کند دربارۀ آن دقت بیشتری صورت گیرد.معانی شکر راغب اصفهانی در کتاب معروف خود در معنای این مادّه می نویسد: «شکر به معنی تصوّر نعمت و اظهار و ابراز آن است».[2] و در کتاب دیگر خود نوشته است: «شکر در اصل از ماده «کشر» به وزن کشف بوده که به معنی ابراز و اظهار است. لذا «دابة شکور» به حیوانی می گویند که هرگاه مراقبت کافی از آب و علف او کنند، روز به روز چاق تر می شود. و فردی گفته است اصل و ریشۀ آن از «عین شکراء» به معنی چشمه پر آب است».[3] بنابراین شکر به معنی پر شدن وجود انسان از یاد بخشندۀ نعمت ها است.