۳۰ آذر ۱۳۹۶

پیام تسلیت آیت الله رمضانی عضو خبرگان رهبری بمناسبت رحلت آیت الله حائری شیرازی

سخنرانی های روشنگرانه آن مجاهد شجاع و نستوه در دوران اختناق پیش از انقلاب نقشی مهم و کلیدی در شکل گیری انقلاب شکوهمند اسلامی ایران داشته و پس از انقلاب نیز فعاليت هاى حكيمانه و مدبّرانه ايشان در سمت نمایندگی امام و رهبری و عضو مجلس خبرگان، از ايشان چهره اى شاخص و تأثيرگذار ارائه نمود، وی درعرصه تبلیغ از تمام ظرفیت های خود درجهت تقویت روحیه معنوی رزمندگان هشت سال دفاع مقّدس استفاده کرد، چه اينكه در عرصه بين الملل نيز به خاطر اخلاق، اخلاص و صفاى باطنى كه در وجود ايشان بود، در برقرارى و توسعه ارتباط ميان مليت هاى مختلف تاثيرگذارى عقلانى و معنوى قابل توجهى از خود برجاى گذاشت.......


پیام تسلیت آیت الله رمضانی عضو خبرگان رهبری بمناسبت رحلت آیت الله حائری شیرازی

بسم الله الرحمن الرحیم

انالله وانا الیه راجعون


رحلت ملکوتی مجاهد زاهد و مبارز انقلابی حضرت آیت الله جناب آقای حاج محی الدّین حائری شیرازی (قدّس سره) موجب تألّم و تأثر فراوان گردید.
اینجانب این مصیبت مؤلمه را به محضر امام زمان(عجّل الله تعالی فرجه الشریف)، رهبر معظّم انقلاب، مراجع معظّم تقلید، حوزه های علمیه، علمای اعلام، دانشگاهیان، مردم غیور استان فارس و بیت شریف آن عالم ربانی، خصوصاً آقازادگان مکرّم و معزّز آن راحل الی الله، تسلیت و تعزیت عرض می نمایم.
سخنرانی های روشنگرانه آن مجاهد شجاع و نستوه در دوران اختناق پیش از انقلاب نقشی مهم و کلیدی در شکل گیری انقلاب شکوهمند اسلامی ایران داشته و پس از انقلاب نیز فعاليت هاى حكيمانه و مدبّرانه ايشان در سمت نمایندگی امام و رهبری و عضو مجلس خبرگان، از ايشان چهره اى شاخص و تأثيرگذار ارائه نمود، وی درعرصه تبلیغ از تمام ظرفیت های خود درجهت تقویت روحیه معنوی رزمندگان هشت سال دفاع مقّدس استفاده کرد، چه اينكه در عرصه بين الملل نيز به خاطر اخلاق، اخلاص و صفاى باطنى كه در وجود ايشان بود، در برقرارى و توسعه ارتباط ميان مليت هاى مختلف تاثيرگذارى عقلانى و معنوى قابل توجهى از خود برجاى گذاشت.
بی شک سیره علمی و عملی آن  معلّم و مربی دلسوز برای همه خادمان و مسؤولین نظام می تواند به مثابه اسوه حسنه قرار گیرد
مرحوم آیت الله حائری شیرازی تلاش مى کرد در هر سنگری با صداقت و راستی  مصداق آیه شریفه《رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطَانًا نَصِيرًا》بوده و فقط برای رضایت و خشنودی خداوند متعال قدم بردارد.
اینجانب در دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری از سلوک علمی و اخلاقی، ادب، تواضع و نصایح آن مرد سترگ به قدر ظرفیت کم خود بهره های فراوان داشته و از عدم حضور ايشان در دوره پنجم احساس خلأ جدّى نمودم.
بی شک فقدان این عالم  سترگ  ثلمه ای غیر قابل جبران براى نظام و حوزه هاى علميه خواهد بود.
از خدای منان مسئلت می نمایم آن مجاهد نستوه را با اولیایش محشور فرماید و به همه بازماندگان صبر جمیل عنایت نماید


رضا رمضانی
رئیس اتحادیه اروپایی علما و تئولوگهای شیعه
و عضو خبرگان رهبری

66 مرتبه بازدید
خطبه ها

خطبه نماز جمعه مرکز اسلامی هامبورگ/خطیب آیت الله رمضانی /تاریخ: 09.02.2017 مطابق با 21 بهمن 96 درسهائی از قرآن (7) « تکبّر و استکبار (5)»

تکبر یک صفت درونی نفسانی است، که از یک گمان باطل و پنداری ناصحیح و از حب به ذات نشأت می گیرد. انسان متکبر گمان می کند دارای کمالاتی است که دیگران از آن بی بهره اند، لذا مرحوم فیض کاشانی در بیان انگیزه های تکبر، اسباب آن در هفت چیز می داند که عبارتند از: «علم، عمل، نسب، زیبائی، قوت، مال، فزونی یاران و یاوران»،[2] که توضیحاتی را پس از نام بردن هر یک از این امور، ارائه می نماید. مهمترین مسأله ای که آدمی باید بداند، این است که هیچکدام از این امور نمی تواند باعث بزرگی انسان شود؛ بلکه آحاد بشر باید تلاش کنند عناصر واقعی تشکیل دهندۀ شخصیت واقعی خود را که داشتن «عقیدۀ صحیح، اخلاق نیک، و اعمال صالح» می باشد را در خود شکل داده، و زمینۀ رشد، ترقی و تعالی روحی را، برای رسیدن به سعادت واقعی فراهم سازند. به همین جهت انسانها باید درک کنند که تکبّر و داشتن خوی استکباری، مفاسد فراوانی را به دنبال دارد. لذا باید برای آن چاره ای اندیشیده شود، چرا که توجه به هر یک از این مفاسد، این انگیزه را در انسان ایجاد می کند که از همه قوای خود برای ریشه کن نمودن این صفت خطرناک استفاده کند....