۷ دی ۱۳۹۶

بیانیه آیت الله رمضانی بمناسبت حضورحماسی مردم گیلان در 8 دی 88

و خسارت از آن کسانی خواهد بود که هنوز از فهم عمق این فتنه عاجز و با بیان و قلم فرسوده خود به تطهیر و غبار زدایی از آن اصرار دارند.

بیانیه آیت الله رمضانی بمناسبت حضورحماسی مردم گیلان در 8 دی 88

آرمانهای نظام مقدس جمهوری اسلامی که با خون شهیدان شکل گرفته در مقابل هر زلزله سیاسی مقاوم بوده و پرچم آن در قله‌های سرافرازی دلیر مردانی نصب شده که پای دشمن به آن دست نیافتنی ست.

 نقشه و توطئه های پی در پی استکبار و صهیونیست با تکیه به شاخک های نخ نما شده تعدادی عناصر فریب خورده داخلی برای ضربه زدن به نظام، در فتنه سال ۸۸  تبدیل به فرصت ستودنی وفاداران به نظام در خلق حماسه ۸ دی در گیلان و ۹ دی در ایران اسلامی شد تا چشم جهانیان به عظمت پشتوانه مردمی و ایستادگی قهرمانانه در مقابل  توطئه های از پیش طراحی شده بیش از پیش خیره و مدیریت نظام را به رهبری حکیم فرزانه انقلاب شگفت‌آور ارزیابی کنند.

 گذر زمان و عبور سیل آسای  باران های موسمی به ویژه در زمستان سالهای متمادی، هیچگاه قادر به زدودن غبار فتنه ۸۸ نخواهند بود چه بسا در این ماه، هرسال با مرور ایستادگی و عظمت حضور مردم در مقابل این جریان سیاسی طراحی شده چون خورشیدی تابان در آسمان آبی دلها، نوید زمین‌گیر شدن هر توطئه‌ای را در مقابل نظام به ذهن متبادر می‌کند که تقویم تاریخ در ثبت و ضبط این بصیرت، قلم طلایی را به خدمت گرفت.

و خسارت از آن کسانی خواهد بود که هنوز از فهم عمق این فتنه عاجز و با بیان و قلم فرسوده خود به تطهیر و غبار زدایی از آن اصرار دارند.

 مردم قهرمان و مدافع حرم پرور استان گیلان به پاس قدردانی از موهبت الهی در بصیرت حضور ۸ دی ۸۸ با قدم های استوار خود در منظرگاه عمومی شهرها هر سال همایش سپاس را با شکوه تمام برپا خواهند داشت تا چشم طمع دشمن به امنّیت و تمامیّت نظام دوخته نشود.

رضا رمضانی

نماینده مردم گیلان در مجلس خبرگان رهبری

85 مرتبه بازدید
خطبه ها

خطبه نماز جمعه مرکز اسلامی هامبورگ/خطیب آیت الله رمضانی /تاریخ: 09.02.2017 مطابق با 21 بهمن 96 درسهائی از قرآن (7) « تکبّر و استکبار (5)»

تکبر یک صفت درونی نفسانی است، که از یک گمان باطل و پنداری ناصحیح و از حب به ذات نشأت می گیرد. انسان متکبر گمان می کند دارای کمالاتی است که دیگران از آن بی بهره اند، لذا مرحوم فیض کاشانی در بیان انگیزه های تکبر، اسباب آن در هفت چیز می داند که عبارتند از: «علم، عمل، نسب، زیبائی، قوت، مال، فزونی یاران و یاوران»،[2] که توضیحاتی را پس از نام بردن هر یک از این امور، ارائه می نماید. مهمترین مسأله ای که آدمی باید بداند، این است که هیچکدام از این امور نمی تواند باعث بزرگی انسان شود؛ بلکه آحاد بشر باید تلاش کنند عناصر واقعی تشکیل دهندۀ شخصیت واقعی خود را که داشتن «عقیدۀ صحیح، اخلاق نیک، و اعمال صالح» می باشد را در خود شکل داده، و زمینۀ رشد، ترقی و تعالی روحی را، برای رسیدن به سعادت واقعی فراهم سازند. به همین جهت انسانها باید درک کنند که تکبّر و داشتن خوی استکباری، مفاسد فراوانی را به دنبال دارد. لذا باید برای آن چاره ای اندیشیده شود، چرا که توجه به هر یک از این مفاسد، این انگیزه را در انسان ایجاد می کند که از همه قوای خود برای ریشه کن نمودن این صفت خطرناک استفاده کند....